هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از عشق و یاد یار سخن می‌گوید. او با اشک و خیال، نقش محبوب را در ذهن و دل خود زنده نگه می‌دارد. از موسیقی و شراب نیز به عنوان نمادهایی برای تسکین درد فراق استفاده می‌کند. شعر پر از تصاویر شاعرانه و احساسات عمیق عاشقانه است.
رده سنی: 16+ این شعر حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به شراب و مفاهیم مرتبط با آن، نیاز به بلوغ فکری و درک مناسب از زمینه‌های فرهنگی و ادبی دارد.

غزل ۳۲۰ - دیشب به سیل اشک ره خواب می‌زدم

دیشب به سیل اشک ره خواب می‌زدم
نقشی به یاد خط تو بر آب می‌زدم ۱

ابروی یار در نظر و خرقه سوخته
جامی به یاد گوشه ی محراب می‌زدم ۲

هر مرغ فکر کز سر شاخ سخن بجست
بازش ز طره ی تو به مضراب می‌زدم ۳

روی نگار در نظرم جلوه می‌نمود
وز دور بوسه بر رخ مهتاب می‌زدم ۴

چشمم به روی ساقی و گوشم به قول چنگ
فالی به چشم و گوش در این باب می‌زدم ۵

نقش خیال روی تو تا وقت صبح دم
بر کارگاه دیده بی‌خواب می‌زدم ۶

ساقی به صوت این غزلم کاسه می‌گرفت
می‌گفتم این سرود و می ناب می‌زدم ۷

خوش بود وقت حافظ و فال مراد و کام
بر نام عمر و دولت احباب می‌زدم ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۸۳۷
این گوهر را بشنوید

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۳۱۹ - سال‌ها پیروی مذهب رندان کردم
گوهر بعدی:غزل ۳۲۱ - هر چند پیر و خسته دل و ناتوان شدم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.