هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، شاعر بزرگ ایرانی، بیانگر نقدی بر ریاکاری و سالوس در جامعه صوفیان است. شاعر از کنار گذاشتن ظواهر فریبنده و روی آوردن به حقیقت و شادی واقعی سخن میگوید. او از رهایی از قید و بندهای دنیوی و روی آوردن به عشق و مستی معنوی صحبت میکند.
رده سنی:
16+
این شعر حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و اجتماعی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند مستی و نقد اجتماعی نیاز به بلوغ فکری و تجربه بیشتری دارند.
غزل ۳۷۵ - صوفی بیا که خرقه ی سالوس برکشیم
صوفی بیا که خرقه ی سالوس برکشیم
وین نقش زرق را خط بطلان به سر کشیم ۱
نذر و فتوح صومعه در وجه مینهیم
دلق ریا به آب خرابات برکشیم ۲
فردا اگر نه روضه ی رضوان به ما دهند
غلمان ز روضه ی حور ز جنت به درکشیم ۳
بیرون جهیم سرخوش و از بزم صوفیان
غارت کنیم باده و شاهد به بر کشیم ۴
عشرت کنیم ور نه به حسرت کشندمان
روزی که رخت جان به جهانی دگر کشیم ۵
سر خدا که در تتق غیب منزویست
مستانهاش نقاب ز رخسار برکشیم ۶
کو جلوهای ز ابروی او تا چو ماه نو
گوی سپهر در خم چوگان زر کشیم ۷
حافظ نه حد ماست چنین لافها زدن
پای از گلیم خویش چرا بیشتر کشیم ۸
وین نقش زرق را خط بطلان به سر کشیم ۱
نذر و فتوح صومعه در وجه مینهیم
دلق ریا به آب خرابات برکشیم ۲
فردا اگر نه روضه ی رضوان به ما دهند
غلمان ز روضه ی حور ز جنت به درکشیم ۳
بیرون جهیم سرخوش و از بزم صوفیان
غارت کنیم باده و شاهد به بر کشیم ۴
عشرت کنیم ور نه به حسرت کشندمان
روزی که رخت جان به جهانی دگر کشیم ۵
سر خدا که در تتق غیب منزویست
مستانهاش نقاب ز رخسار برکشیم ۶
کو جلوهای ز ابروی او تا چو ماه نو
گوی سپهر در خم چوگان زر کشیم ۷
حافظ نه حد ماست چنین لافها زدن
پای از گلیم خویش چرا بیشتر کشیم ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۵۷۷
این گوهر را بشنوید
خوانش
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۷۴ - بیا تا گل برافشانیم و می در ساغر اندازیم
گوهر بعدی:غزل ۳۷۶ - دوستان وقت گل آن به که به عشرت کوشیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
