غزل ۳۷۷ - ما شبی دست برآریم و دعایی بکنیم

ما شبی دست برآریم و دعایی بکنیم
غم هجران تو را چاره ز جایی بکنیم ۱

دل بیمار شد از دست رفیقان مددی
تا طبیبش به سر آریم و دوایی بکنیم ۲

آن که بی جرم برنجید و به تیغم زد و رفت
بازش آرید خدا را که صفایی بکنیم ۳

خشک شد بیخ طرب راه خرابات کجاست
تا در آن آب و هوا نشو و نمایی بکنیم ۴

مدد از خاطر رندان طلب ای دل ور نه
کار صعب است مبادا که خطایی بکنیم ۵

سایه ی طایر کم حوصله کاری نکند
طلب از سایه ی میمون همایی بکنیم ۶

دلم از پرده بشد حافظ خوش گوی کجاست
تا به قول و غزلش ساز و نوایی بکنیم ۷