هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی، زیبایی معشوق را با عناصر طبیعی و مذهبی مقایسه می‌کند. شاعر از موی و روی معشوق به عنوان نمادهای روز و شب، و از حسن او به عنوان مقدمه‌ای از کلام قدسی یاد می‌کند. همچنین، به مفاخر مختلف مانند کعبه، نیل، اسقف و علوی اشاره می‌کند و در نهایت، فخر خود را به دو چشم سیاه معشوق نسبت می‌دهد.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و اشارات مذهبی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

شماره ۲۵ - ای روی تو چو روز دلیل موحدان

ای روی تو چو روز دلیل موحدان
وی موی تو چنان چو شب ملحد از لحد ۱

ای من مقدم از همه عشاق، چون تویی
مر حسن را مقدم، چون از کلام قد ۲

مکی به کعبه فخر کند، مصریان به نیل
ترسا به اسقف و علوی بافتخار جد ۳

فخر رهی بدان دو سیه چشمکان توست
کآمد پدید زیر نقاب از بر دو خد ۴
قالب: قصیده
تعداد ابیات: ۴
کانال گوهرین در ایتا
۶۰۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۴ - پیشم آمد بامداد آن دلبر از راه شکوخ
گوهر بعدی:شماره ۲۶ - شاد زی با سیاه چشمان، شاد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.