هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از بدبختی و ناکامیهای خود میگوید و احساس میکند که توسط دیگران تحقیر شده است. او از بیوفایی و نامردی دیگران شکایت دارد، اما همچنان به مهر و وفای آنها دل بسته است. در نهایت، او خود را مانند مگسی میبیند که در دام افتاده و راه فراری ندارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و اجتماعی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، مضامین یأس و ناامیدی ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد.
شماره ۷۲ - گر نه بدبختمی، مراکه فگند؟
گر نه بدبختمی، مراکه فگند؟
به یکی جاف جاف زود غرس ۱
او مرا پیش شیر بپسندد
من نتاوم برو نشسته مگس ۲
گرچه نامردم است، مهر و وفاش
نشود هیچ از این دلم یرگس ۳
گیردی آب جوی رز پندام
چون بود بسته بنک راه ز خس ۴
به یکی جاف جاف زود غرس ۱
او مرا پیش شیر بپسندد
من نتاوم برو نشسته مگس ۲
گرچه نامردم است، مهر و وفاش
نشود هیچ از این دلم یرگس ۳
گیردی آب جوی رز پندام
چون بود بسته بنک راه ز خس ۴
قالب: قصیده
تعداد ابیات: ۴
۵۱۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۷۱ - در مدح نصر بن احمد سامانی
گوهر بعدی:شماره ۷۳ - گرد گل سرخ اندر خطی بکشیدی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.