هوش مصنوعی: شاعر در این متن از بدبختی و ناکامی‌های خود می‌گوید و احساس می‌کند که توسط دیگران تحقیر شده است. او از بی‌وفایی و نامردی دیگران شکایت دارد، اما همچنان به مهر و وفای آن‌ها دل بسته است. در نهایت، او خود را مانند مگسی می‌بیند که در دام افتاده و راه فراری ندارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و اجتماعی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، مضامین یأس و ناامیدی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین باشد.

شماره ۷۲ - گر نه بدبختمی، مراکه فگند؟

گر نه بدبختمی، مراکه فگند؟
به یکی جاف جاف زود غرس ۱

او مرا پیش شیر بپسندد
من نتاوم برو نشسته مگس ۲

گرچه نامردم است، مهر و وفاش
نشود هیچ از این دلم یرگس ۳

گیردی آب جوی رز پندام
چون بود بسته بنک راه ز خس ۴
قالب: قصیده
تعداد ابیات: ۴
کانال گوهرین در ایتا
۵۱۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۷۱ - در مدح نصر بن احمد سامانی
گوهر بعدی:شماره ۷۳ - گرد گل سرخ اندر خطی بکشیدی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.