هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از میزبانی ناخوشایند و غذاهای نامطبوع شکایت میکند. او اشاره میکند که آب بینمک است و کباب مانند زهر است. همچنین، او از محیط اطرافش گلایه میکند و توصیف میکند که حتی طبیعت نیز ناخوشایند به نظر میرسد (مثلاً کافور از شاخهها میچکد).
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم انتزاعی و استعاری است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار است. همچنین، لحن آن حاوی نارضایتی و تلخی است که ممکن است برای گروههای سنی پایینتر نامناسب باشد.
شماره ۹۰ - هان! صائم نوالهٔ این سفله میزبان
هان! صائم نوالهٔ این سفله میزبان
زین بی نمک ابا منه انگشت در دهان ۱
لب تر مکن به آب، که طلقست در قدح
دست از کباب دار، که زهرست توامان ۲
با کام خشک و با جگر تفته درگذر
ایدون که در سراسر این سبز گلستان ۳
کافور همچو گل چکد از دوش شاخسار
زیبق چو آب بر جهد از ناف آبدان ۴
زین بی نمک ابا منه انگشت در دهان ۱
لب تر مکن به آب، که طلقست در قدح
دست از کباب دار، که زهرست توامان ۲
با کام خشک و با جگر تفته درگذر
ایدون که در سراسر این سبز گلستان ۳
کافور همچو گل چکد از دوش شاخسار
زیبق چو آب بر جهد از ناف آبدان ۴
قالب: قصیده
تعداد ابیات: ۴
۴۳۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۸۹ - مادر می
گوهر بعدی:شماره ۹۱ - شاهی، که به روز رزم از رادی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
