هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از عناصر طبیعت مانند ابر، گل، شبنم و حیوانات مانند مار، گربه و موش برای بیان مفاهیم عرفانی و اخلاقی استفاده میکند. در این شعر، اشارهای به حضرت فاطمه(س) شده و از تاریکی جهان و امید به سپیدهدم صادق سخن گفته شده است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و مذهبی موجود در این شعر برای درک و لذت بردن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آگاهی دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
شمارهٔ ۱۲۰ - کاندر جهان به کس مگرو جز به فاطمی
تا خوی ابر گل رخ تو کرده شبنمی
شبنم شدهست سوخته چون اشک ماتمی ۱
... این مصرع ساقط شده ...
کاندر جهان به کس مگرو جز به فاطمی ۲
کی مار ترسگین شود و گربه مهربان؟
گر موش ماژ و موژ کند گاه در همی ۳
صدر جهان! جهان همه تاریکشب شدهست
از بهر ما سپیدهٔ صادق همی دمی ۴
شبنم شدهست سوخته چون اشک ماتمی ۱
... این مصرع ساقط شده ...
کاندر جهان به کس مگرو جز به فاطمی ۲
کی مار ترسگین شود و گربه مهربان؟
گر موش ماژ و موژ کند گاه در همی ۳
صدر جهان! جهان همه تاریکشب شدهست
از بهر ما سپیدهٔ صادق همی دمی ۴
قالب: قصیده
تعداد ابیات: ۴
۵۳۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۹ - ای غافل از شمار! چه پنداری؟
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۲۱ - بوی جوی مولیان آید همی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
