هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از عشق و شادیهای زندگی خود سخن میگوید و از بخت خوب و لذتهای زندگی مانند شراب و معشوقه یاد میکند. او از رندی و آزادگی خود دفاع میکند و از زهد و ریاکاری زاهدان و عابدان انتقاد میکند. همچنین، از غم فراق معشوق و زیباییهای او سخن میگوید و بیان میکند که شوق لبان معشوق، او را از یادگیری و عبادت بازداشته است.
رده سنی:
18+
متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی، انتقاد از زهد و ریاکاری، و اشاره به مصرف شراب است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب باشد. همچنین، درک کامل این مفاهیم نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد.
غزل ۴۱۷ - عیشم مدام است از لعل دلخواه
عیشم مدام است از لعل دلخواه
کارم به کام است الحمدلله ۱
ای بخت سرکش تنگش به بر کش
گه جام زر کش گه لعل دلخواه ۲
ما را به رندی افسانه کردند
پیران جاهل شیخان گمراه ۳
از دست زاهد کردیم توبه
و از فعل عابد استغفرالله ۴
جانا چه گویم شرح فراقت
چشمی و صد نم جانی و صد آه ۵
کافر مبیناد این غم که دیدهست
از قامتت سرو از عارضت ماه ۶
شوق لبت برد از یاد حافظ
درس شبانه ورد سحرگاه ۷
کارم به کام است الحمدلله ۱
ای بخت سرکش تنگش به بر کش
گه جام زر کش گه لعل دلخواه ۲
ما را به رندی افسانه کردند
پیران جاهل شیخان گمراه ۳
از دست زاهد کردیم توبه
و از فعل عابد استغفرالله ۴
جانا چه گویم شرح فراقت
چشمی و صد نم جانی و صد آه ۵
کافر مبیناد این غم که دیدهست
از قامتت سرو از عارضت ماه ۶
شوق لبت برد از یاد حافظ
درس شبانه ورد سحرگاه ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۶۳۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۱۶ - خنک نسیم معنبر شمامهای دلخواه
گوهر بعدی:غزل ۴۱۸ - گر تیغ بارد در کوی آن ماه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.