هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، شاعر بزرگ ایرانی، بیانگر عشق و اشتیاق به معشوق و درخواست بخشش و عفو از اوست. شاعر از نسیم خنک و بامداد پگاه سخن میگوید و از عشق خود به معشوق و آرزوی دیدار او مینالد. او از درد دوری و اشتیاق به معشوق میگوید و امیدوار است که معشوق او را ببخشد. شعر همچنین به مفاهیم عشق، بخشش، و امید اشاره دارد.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان و اصطلاحات شعر کلاسیک فارسی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات فارسی دارد.
غزل ۴۱۶ - خنک نسیم معنبر شمامهای دلخواه
خنک نسیم معنبر شمامهای دلخواه
که در هوای تو برخاست بامداد پگاه ۱
دلیل راه شو ای طایر خجسته لقا
که دیده آب شد از شوق خاک آن درگاه ۲
به یاد شخص نزارم که غرق خون دل است
هلال را ز کنار افق کنید نگاه ۳
منم که بی تو نفس میکشم زهی خجلت
مگر تو عفو کنی ور نه چیست عذر گناه ۴
ز دوستان تو آموخت در طریقت مهر
سپیده دم که صبا چاک زد شعار سیاه ۵
به عشق روی تو روزی که از جهان بروم
ز تربتم بدمد سرخ گل به جای گیاه ۶
مده به خاطر نازک ملالت از من زود
که حافظ تو خود این لحظه گفت بسم الله ۷
که در هوای تو برخاست بامداد پگاه ۱
دلیل راه شو ای طایر خجسته لقا
که دیده آب شد از شوق خاک آن درگاه ۲
به یاد شخص نزارم که غرق خون دل است
هلال را ز کنار افق کنید نگاه ۳
منم که بی تو نفس میکشم زهی خجلت
مگر تو عفو کنی ور نه چیست عذر گناه ۴
ز دوستان تو آموخت در طریقت مهر
سپیده دم که صبا چاک زد شعار سیاه ۵
به عشق روی تو روزی که از جهان بروم
ز تربتم بدمد سرخ گل به جای گیاه ۶
مده به خاطر نازک ملالت از من زود
که حافظ تو خود این لحظه گفت بسم الله ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۶۰۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۱۵ - ای پیک راستان خبر یار ما بگو
گوهر بعدی:غزل ۴۱۷ - عیشم مدام است از لعل دلخواه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
