خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: در این شعر، حافظ به توصیف فضای عرفانی و میخانه‌ای می‌پردازد که در آن پیر و جوان به عبادت و بندگی مشغول‌اند. او از زیبایی‌ها و نمادهای عرفانی مانند جام و قدح، عذار مغبچگان، و عروس بخت سخن می‌گوید. در ادامه، حافظ به مخاطب خود هشدار می‌دهد که به دلیل ضعف همت و رای، از وصال دولت بیدار محروم شده‌ای و در آغوش بخت خوابیده‌ای. او دعوت می‌کند که به میکده بیایی تا هزاران دعای مستجاب برایت عرضه کند. در پایان، حافظ از فلک و ملک شاه نصره‌الدین سخن می‌گوید و خرد را به عنوان ملهم غیب برای کسب شرف ستایش می‌کند.

رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از نمادها و استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی ادبی دارد تا به درستی درک شود.

در سرای مغان رفته بود و آب زده
نشسته پیر و صلایی به شیخ و شاب زده

سبوکشان همه در بندگیش بسته کمر
ولی ز ترک کله چتر بر سحاب زده

شعاع جام و قدح نور ماه پوشیده
عذار مغبچگان راه آفتاب زده

عروس بخت در آن حجله با هزاران ناز
شکسته کسمه و بر برگ گل گلاب زده

گرفته ساغر عشرت فرشته رحمت
ز جرعه بر رخ حور و پری گلاب زده

ز شور و عربده شاهدان شیرین کار
شکر شکسته سمن ریخته رباب زده

سلام کردم و با من به روی خندان گفت
که ای خمارکش مفلس شراب زده

که این کند که تو کردی به ضعف همت و رای
ز گنج خانه شده خیمه بر خراب زده

وصال دولت بیدار ترسمت ندهند
که خفته‌ای تو در آغوش بخت خواب زده

بیا به میکده حافظ که بر تو عرضه کنم
هزار صف ز دعاهای مستجاب زده

فلک جنیبه کش شاه نصره الدین است
بیا ببین ملکش دست در رکاب زده

خرد که ملهم غیب است بهر کسب شرف
ز بام عرش صدش بوسه بر جناب زده

«حافظ»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir