غزل ۴۵۹ - زین خوش رقم که بر گل رخسار می‌کشی

زین خوش رقم که بر گل رخسار می‌کشی
خط بر صحیفه ی گل و گلزار می‌کشی ۱

اشک حرم نشین نهانخانه ی مرا
زان سوی هفت پرده به بازار می‌کشی ۲

کاهل روی چو باد صبا را به بوی زلف
هر دم به قید سلسله در کار می‌کشی ۳

هر دم به یاد آن لب میگون و چشم مست
از خلوتم به خانه ی خمار می‌کشی ۴

گفتی سر تو بسته ی فتراک ما شود
سهل است اگر تو زحمت این بار می‌کشی ۵

با چشم و ابروی تو چه تدبیر دل کنم
وه زین کمان که بر من بیمار می‌کشی ۶

بازآ که چشم بد ز رخت دفع می‌کند
ای تازه گل که دامن از این خار می‌کشی ۷

حافظ دگر چه می‌طلبی از نعیم دهر
می می‌خوری و طره ی دلدار می‌کشی ۸