هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از درد فراق و عشق نافرجام سخن میگوید. شاعر بیان میکند که آرامش از او رفته و عشق، سینهاش را سوزانده است. همچنین، اشاره میکند که زیبایی معشوق، جانش را تاراج کرده و گویی دیگر دلی برای او باقی نمانده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند درد فراق و اندوه ناشی از عشق نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
غزل ۱۰ - رفت آنکه چشم راحت خوش میغنود ما را
رفت آنکه چشم راحت خوش میغنود ما را
عشق آمد و برآورد از سینه دود ما را ۱
تاراج خوبرویی در ملک جان در آمد
آن دل که بود وقتی گویی نبود ما را ۲
عشق آمد و برآورد از سینه دود ما را ۱
تاراج خوبرویی در ملک جان در آمد
آن دل که بود وقتی گویی نبود ما را ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۵۰۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۹ - گذشت آرزو از حد بپای بوس تو ما را
گوهر بعدی:غزل ۱۱ - رفتند رفیقان دل صد پاره ببردند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
