هوش مصنوعی:
شاعر در این بیت عاشقانه، از زلف معشوق به عنوان دام یاد میکند و بیان میدارد که جانش فدای آن لحظهای است که از معشوق میپرسد این موی بافته چیست که گویی دامی برای به دام انداختن اوست.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و استعارههای شعری است که درک آن برای مخاطبان با سنین پایینتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، این نوع شعر معمولاً برای مخاطبان با دانش ادبی و درک بالاتر مناسب است.
غزل ۱۲۵ - جانم فدای زلف تو آندم که پرسمت
جانم فدای زلف تو آندم که پرسمت
کاین چیست موی بافته ؟ گویی که دام تست
کاین چیست موی بافته ؟ گویی که دام تست
۴۱۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۲۴ - ما و مجنون در ازل نوشیدهایم از یک شراب
گوهر بعدی:غزل ۱۲۶ - جانها به باد داد که دایم شکسته باد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
