غزل ۴۹۱ - به چشم کرده‌ام ابروی ماه سیمایی

به چشم کرده‌ام ابروی ماه سیمایی
خیال سبزخطی نقش بسته‌ام جایی ۱

امید هست که منشور عشقبازی من
از آن کمانچه ابرو رسد به طغرایی ۲

سرم ز دست بشد چشم از انتظار بسوخت
در آرزوی سر و چشم مجلس آرایی ۳

مکدر است دل آتش به خرقه خواهم زد
بیا ببین که کرا می‌کند تماشایی ۴

به روز واقعه تابوت ما ز سرو کنید
که می‌رویم به داغ بلندبالایی ۵

زمام دل به کسی داده‌ام من درویش
که نیستش به کس از تاج و تخت پروایی ۶

در آن مقام که خوبان ز غمزه تیغ زنند
عجب مدار سری اوفتاده در پایی ۷

مرا که از رخ او ماه در شبستان است
کجا بود به فروغ ستاره پروایی ۸

فراق و وصل چه باشد رضای دوست طلب
که حیف باشد از او غیر او تمنایی ۹

درر ز شوق برآرند ماهیان به نثار
اگر سفینه حافظ رسد به دریایی ۱۰