هوش مصنوعی:
این شعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره دارد و تأثیر عمیق عشق را بر شاعر توصیف میکند. همچنین، از اندوه و غم ناشی از این عشق سخن میگوید که مانند کوهی سنگین بر دل شاعر نشسته است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عاطفی عمیق و استعارههای شاعرانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. درک کامل این شعر نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد.
غزل ۲۲۰ - لب لعلت به لطافت گرو از جان ببرد
لب لعلت به لطافت گرو از جان ببرد
روی رنگین تو آب گل خندان ببرد ۱
گر نه لنگر شود اندوه چو کوه تو مرا
باد برداشته تا خاک خراسان ببرد ۲
روی رنگین تو آب گل خندان ببرد ۱
گر نه لنگر شود اندوه چو کوه تو مرا
باد برداشته تا خاک خراسان ببرد ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۹۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۱۹ - کی درد ناکتر بود از حسرت فراق
گوهر بعدی:غزل ۲۲۱ - سر زلف کاید همی برلبش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
