هوش مصنوعی:
شاعر از دیدن معشوق بر بام و آرزوی پرواز به سوی او میگوید، اما افسوس میخورد که پرندگان پر خود را به او نمیدهند.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و نمادین است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد.
غزل ۳۳۶ - کجات بینم و بر بام تو چگونه برایم
کجات بینم و بر بام تو چگونه برایم
هزار وای که مرغان نمیدهند پر خود
هزار وای که مرغان نمیدهند پر خود
۳۸۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۳۵ - دو بوسم لطف کردی و شدم هم در یکی بیهش
گوهر بعدی:غزل ۳۳۷ - به بازی مزن تیغ بر جان من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.