هوش مصنوعی:
متن بیانگر احساس غم و اندوه گوینده است که از بیپاسخ ماندن پرسشهایش و گمکردن دلش سخن میگوید. او از طرد شدن و سردرگمی در زندگی خود مینالد.
رده سنی:
16+
متن حاوی مضامین عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آنها ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار باشد. همچنین، احساسات بیانشده مانند اندوه و سردرگمی ممکن است برای خوانندگان جوان سنگین باشد.
غزل ۳۹۸ - پرسی که چگونهای ؟ چگویم ؟
پرسی که چگونهای ؟ چگویم ؟
کز مرده برون نیاید آواز
گویند مرا برو ازین کوی
دل گم کردم کجا روم باز ؟
کز مرده برون نیاید آواز
گویند مرا برو ازین کوی
دل گم کردم کجا روم باز ؟
۴۲۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۹۷ - ای لعل لبت چو بر شکر شیر
گوهر بعدی:غزل ۳۹۹ - از ما چه احتراز نمودی که در جهان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
