هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از گفتوگویی عاشقانه و پرتنش سخن میگوید که در آن یکی از طرفین درخواست بخشش میکند و دیگری با گفتن «نه» پاسخ میدهد. شاعر با استفاده از تصاویری مانند گل زرشک و باد سحرگاه، فضایی شاعرانه و عاطفی خلق میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاطفی و شاعرانه است که درک آن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
غزل ۴۰۶ - گویم ببخش جان من او گویدم که نه
گویم ببخش جان من او گویدم که نه
جان بخش من بس است همان گفتن نه اش
چون گل زرشک جامه درانم که تاچراست
در گرد کوی گشتن باد سحر گهش
جان بخش من بس است همان گفتن نه اش
چون گل زرشک جامه درانم که تاچراست
در گرد کوی گشتن باد سحر گهش
۳۸۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۰۵ - رو ای صبا و ز بهر مسافران فراق
گوهر بعدی:غزل ۴۰۷ - کرشمههای سر زلف در بنا گوشش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
