هوش مصنوعی:
شاعر ابراز تأسف میکند که معشوقه را تنها از روی هوس و بدون توجه به ارزش واقعیاش ستایش کرده است. او معشوقه را برتر از هزاران ماه و گل میداند و از ناپایداری زیبایی گل اظهار ناراحتی میکند.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و فلسفی است که درک آنها برای مخاطبان زیر 15 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک عمیقتر معانی دارد.
غزل ۴۴۳ - حیف بود که ماه و گل خوانمت از سر هوس
حیف بود که ماه و گل خوانمت از سر هوس
ای تو به از هزار مه چند بود بقای گل
ای تو به از هزار مه چند بود بقای گل
۳۸۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۴۲ - نگارا صحبت از اغیار بگسل
گوهر بعدی:غزل ۴۴۴ - تا بخواند آیت عشق از خط مشکین یار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
