غزل ۵۱۰ - تیغ بر گیر تاز سر برهم

تیغ بر گیر تاز سر برهم
تیر بکشای کز نظر برهم

آشکارم بکش که تا باری
هم زسر هم ز درد سر برهم

با خودم جرعه ببخش از لب
تاازین عقل حیله گر برهم

بیتو دایم چگونه باید زیست
اگر از مرگ پیش‌تر برهم

گفتی‌ام ، خوش بزی و عشق مباز!
زنده از دست تو اگر برهم

جور کردی ، به آه رخصت ده
بو که از سوزش جگر برهم