غزل شمارهٔ ۱۳ - سوز و ساز

باز کن نغمه جانسوزی از آن ساز امشب
تا کنی عقده اشک از دل من باز امشب ۱

ساز در دست تو سوز دل من می‌گوید
من هم از دست تو دارم گله چون ساز امشب ۲

مرغ دل در قفس سینه من می‌نالد
بلبل ساز تو را دیده هم آواز امشب ۳

زیر هر پرده ساز تو هزاران راز است
بیم آنست که از پرده فتد راز امشب ۴

گرد شمع رخت ای شوخ من سوخته جان
پر چو پروانه کنم باز به پرواز امشب ۵

گلبن نازی و در پای تو با دست نیاز
می‌کنم دامن مقصود پر از ناز امشب ۶

کرد شوق چمن وصل تو ای مایه ناز
بلبل طبع مرا قافیه پرداز امشب ۷

شهریار آمده با کوکبه گوهر اشک
به گدایی تو ای شاهد طناز امشب ۸