غزل شمارهٔ ۱۴ - ساز حبیب

صدای سوز دل شهریار و ساز حبیب
چه دولتی است به زندانیان خاک نصیب ۱

به هم رسیده در این خاکدان ترانه و شعر
چو در ولایت غربت دو همزبان غریب ۲

روان دهد به سر انگشت دلنواز به ساز
که نبض مرده جهد چون مسیح بود طبیب ۳

صفای باغچه ی قلهک است و از توچال
نسیم همره بوی قرنفل آید و طیب ۴

به گرد آیه ی توحید گل صحیفه ی باغ
ز سبزه چون خط زنگار شاهدان تذهیب ۵

دو شاهدند بهشتی بسوی ما نگران
به لعل و گونه گلگون بهشت لاله و سیب ۶

چو دو فرشته ی الهام شعر و موسیقی
روان ما شود از هر نگاهشان تهذیب ۷

مگر فروشده از بارگاه یزدانند
که بزم ما مرسادش ز اهرمن آسیب ۸

صفای مجلس انس است شهریارا باش
که تا حبیب به ما ننگرد به چشم رقیب ۹