غزل شمارهٔ ۴۶ - بهار زندانی

بی تو ای دل نکند لاله به بار آمده باشد
ما در این گوشه ی زندان و بهار آمده باشد ۱

چه گلی گر نخروشد به شبش بلبل شیدا
چه بهاری که گلش همدم خار آمده باشد ۲

نکند بی خبر از ما به در خانه پیشین
به سراغ غزل و زمرمه یار آمده باشد ۳

از دل آن زنگ کدورت زده باشد به کناری
باز با این دل آزرده کنار آمده باشد ۴

یار کو رفته به قهر از سر ماهم ز سر مهر
شرط یاری که به پرسیدن یار آمده باشد ۵

لاله خواهم شدنش در چمن و باغ که روزی
به تماشای من آن لاله عذار آمده باشد ۶

شهریار این سر و سودای تو دانی به چه ماند
روز روشن که به خواب شب تار آمده باشد ۷