غزل شمارهٔ ۴۵ - رؤیای جوانی

کاش پیوسته گل و سبزه و صحرا باشد
گلرخان را سر گلگشت و تماشا باشد ۱

زلف دوشیزه گل باشد و غماز نسیم
بلبل شیفته شوریده و شیدا باشد ۲

سر به صحرا نهد آشفته تر از باد بهار
هر که با آن سر زلفش سر سودا باشد ۳

رستخیز چمن و شاهد و ساقی مخمور
چنگ و نی باشد و می باشد و مینا باشد ۴

یار قند غزلش بر لب و آب آینه گون
طوطی جانم از آن پسته شکرخا باشد ۵

لاله افروخته بر سینه مواج چمن
چون چراغ کرجی ها که به دریا باشد ۶

این شکرخواب جوانی است که چون باد گذشت
وای از این عمر که افسانه و رؤیا باشد ۷

گوهر از جنت عقبا طلب ای دل ورنه
خزفست آنچه که در چنته دنیا باشد ۸

شهریاراز رخ احباب نظر باز مگیر
که دگر قسمت دیدار نه پیدا باشد ۹