غزل شمارهٔ ۴۸ - یادی از ایرج

خوابم آشفت و سرخفته به دامان آمد
خواب دیدم که خیال تو به مهمان آمد ۱

گوئی از نقد شبابم به شب قدر و برات
گنجی از نو به سراغ دل ویران آمد ۲

ماه درویش نواز از پس قرنی بازم
مردمی کرد و بر این روزن زندان آمد ۳

دل همه کوکبه سازی و شب افروزی شد
تا به چشمم همه آفاق چراغان آمد ۴

وعده وصل ابد دادی و دندان به جگر
پا فشردم همه تا عمر به پایان آمد ۵

ایرجا یاد تو شادان که از این بیت تو هم
چه بسا درد که نزدیک به درمان آمد ۶

یاد ایام جوانی جگرم خون میکرد
خوب شد پیر شدم کم کم و نسیان آمد ۷

شهریارا دل عشاق به یک سلسله اند
عشق از این سلسله خود سلسله جنبان آمد ۸