غزل شمارهٔ ۱۰۷ - چه خواهد بودن

آسمان گو ندهد کام چه خواهد بودن
یا حریفی نشود رام چه خواهد بودن ۱

حاصل از کشمکش زندگی ای دل نامی است
گو نماند ز من این نام چه خواهد بودن ۲

آفتابی بود این عمر ولی بر لب بام
آفتابی به لب بام چه خواهد بودن ۳

نابهنگام زند نوبت صبح شب وصل
من گرفتم که بهنگام چه خواهد بودن ۴

چند کوشی که به فرمان تو باشد ایام
نه تو باشی و نه ایام چه خواهد بودن ۵

گر دلی داری و پابند تعلق خواهی
خوشتر از زلف دلارام چه خواهد بودن ۶

شهریاریم و گدای در آن خواجه که گفت
خوشتر از فکر می و جام چه خواهد بودن ۷