هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از درد عشق و فراق مینالد و از بیوفایی معشوق شکایت میکند. او با بیان احساسات خود، از روزگار گذشته و مهربانیهای از دست رفته یاد میکند و آرزو میکند که معشوق بار دیگر به او مهر بورزد.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آنها نیاز به بلوغ عاطفی دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند شکایت از معشوق و بیان درد فراق ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد.
غزل شمارهٔ ۱۲۸ - وای وای من
هر دم چو توپ می زندم پشت پای وای
کس پیش پای طفل نیفتد که وای وای ۱
دیر آشناتر از تو ندیدم ولی چه سود
بیگانه گشتی ای مه دیرآشنای وای ۲
در دامنت گریستن سازم آرزوست
تا سرکنم نوای دل بی نوای وای ۳
سوز دلم حکایت ساز تو می کند
لب بر لبم بنه که برآرم چو نای وای ۴
آخر سزای خدمت دیرین من حبیب
این شد که بشنوم سخن ناسزای وای ۵
جز نیک و بد به جای نماند چه می کنی
نه عشق من نه حسن تو ماند به جای وای ۶
ای کاش وای وای منش مهربان کند
گر مهربان نشد چکنم ای خدای وای ۷
من شهریار کشورعشقم گدای تو
ای پادشاه حسن مرنجان گدای وای ۸
کس پیش پای طفل نیفتد که وای وای ۱
دیر آشناتر از تو ندیدم ولی چه سود
بیگانه گشتی ای مه دیرآشنای وای ۲
در دامنت گریستن سازم آرزوست
تا سرکنم نوای دل بی نوای وای ۳
سوز دلم حکایت ساز تو می کند
لب بر لبم بنه که برآرم چو نای وای ۴
آخر سزای خدمت دیرین من حبیب
این شد که بشنوم سخن ناسزای وای ۵
جز نیک و بد به جای نماند چه می کنی
نه عشق من نه حسن تو ماند به جای وای ۶
ای کاش وای وای منش مهربان کند
گر مهربان نشد چکنم ای خدای وای ۷
من شهریار کشورعشقم گدای تو
ای پادشاه حسن مرنجان گدای وای ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
۱۶۲۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل شمارهٔ ۱۲۷ - شاهد گمراه
گوهر بعدی:غزل شمارهٔ ۱۲۹ - طوطی قناد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.