هوش مصنوعی:
این شعر در مدح و ستایش فردی سخاوتمند و باکرم است که مانند دریایی از سخاوت، گوهرهای ارزشمند خود را به دیگران میبخشد. شاعر از بزرگی و عزت نفس این شخص سخن میگوید و بیان میکند که هیچ کس به پای او نمیرسد. در پایان، شاعر اشاره میکند که هیچ هدیهای به اندازهی سنگهای گرانبها مناسب پای این شخص بزرگوار نیست.
رده سنی:
16+
این شعر به دلیل استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده و همچنین مفاهیم عمیق ادبی، برای مخاطبان با درک ادبی بالاتر مناسب است. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند از زیباییهای این شعر بهرهمند شوند.
شمارهٔ ۲۵ - وله ایضا
ای عطا پیشه که دریای سخا و کرمت
در تلاطم همه گوهر به کنار اندازد ۱
محتشم کیست که مثل تو گران مقداری
بروی از خلق سبک روح گذار اندازد ۲
چون به این لطف سرافراز شد اکنون آن به
کانچه دارد به رهت بهر نثار اندازد ۳
لیک از نظم گران سنگ مناسبتر نیست
آن چه در پای تو ای کوه وقار اندازد ۴
در تلاطم همه گوهر به کنار اندازد ۱
محتشم کیست که مثل تو گران مقداری
بروی از خلق سبک روح گذار اندازد ۲
چون به این لطف سرافراز شد اکنون آن به
کانچه دارد به رهت بهر نثار اندازد ۳
لیک از نظم گران سنگ مناسبتر نیست
آن چه در پای تو ای کوه وقار اندازد ۴
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۴
۴۳۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۲۴ - وله ایضا
گوهر بعدی:شماره ۲۶ - فوت امیر چندان آمد گران بر ایام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
