هوش مصنوعی:
این متن به ستایش شخصی با همت و سخاوت بالا میپردازد که در راه بخشش و کرم، دیگران را تحتالشعاع قرار داده است. شاعر با بیانهای استعاری، بزرگی و ارزش این فرد را در مقایسه با دیگران نشان میدهد و از امیدواری خود به لطف و بخشش او سخن میگوید.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق ادبی و استعاری است که درک آن به دانش زبانی و ادبی نسبتاً بالایی نیاز دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شمارهٔ ۵۴ - وله ایضا
ای شهسوار عرصه همت که میکشند
در راه جود غاشیهات حاتمان به دوش ۱
در جنب همت تو کریمان دیگرند
گندم نمای روکش قلاب جو فروش ۲
با آن که زآتش کرم هیچ به اذلی
هرگز مرا نیامده دیگ طمع به جوش ۳
اما ز عزت جو کمیاب پربها
گر دیدهٔ پهن گوش امید از نوید دوش ۴
چو لطف کن که استر امیدوار من
از انتظار وعده جو شد دراز گوش ۵
در راه جود غاشیهات حاتمان به دوش ۱
در جنب همت تو کریمان دیگرند
گندم نمای روکش قلاب جو فروش ۲
با آن که زآتش کرم هیچ به اذلی
هرگز مرا نیامده دیگ طمع به جوش ۳
اما ز عزت جو کمیاب پربها
گر دیدهٔ پهن گوش امید از نوید دوش ۴
چو لطف کن که استر امیدوار من
از انتظار وعده جو شد دراز گوش ۵
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۵
۴۴۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۵۳ - قطعه
گوهر بعدی:شمارهٔ ۵۵ - وله ایضا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
