هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در سوگ از دست دادن فردی دانشمند و بااستعداد سروده شده است. شاعر از طوفان اجل و مرگ بیهنگام این فرد فرهیخته ابراز تأسف میکند و به استعداد ذاتی و دانش او در دوران کودکی و جوانی اشاره میکند. این فرد به عنوان گوهری از دریای علم و میوهای بایسته از درختان علم توصیف شده است. در پایان، شاعر با ذکر تاریخ مرگ او، از فقدان این گلدستهٔ بازار علم اظهار درد میکند.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عاطفی مرتبط با مرگ و فقدان است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی کلاسیک فارسی، فهم متن را برای سنین پایینتر چالشبرانگیز میکند.
شمارهٔ ۷۲ - در مرثیه گوید
باز طوفان اجل نابود ساخت
گوهری از قلزم ز خار علم ۱
باز دست مرگ بیهنگام کند
میوهای بایسته از اشجار علم ۲
آن که در طفلی ز استعداد ذات
بود پیدا در رخش آثار علم ۳
وانکه در مهد از جبینش مینمود
جوهر خالص گران مقدار علم ۴
سعد اصغر آن که سعد اکبرش
میستود از پرتو انوار علم ۵
بود آن گلدسته چون از نازکی
زیب گلزار طراوت بار علم ۶
رفت و گفت از بهر تاریخش خرد
آه از آن گلدسته بازار علم ۷
گوهری از قلزم ز خار علم ۱
باز دست مرگ بیهنگام کند
میوهای بایسته از اشجار علم ۲
آن که در طفلی ز استعداد ذات
بود پیدا در رخش آثار علم ۳
وانکه در مهد از جبینش مینمود
جوهر خالص گران مقدار علم ۴
سعد اصغر آن که سعد اکبرش
میستود از پرتو انوار علم ۵
بود آن گلدسته چون از نازکی
زیب گلزار طراوت بار علم ۶
رفت و گفت از بهر تاریخش خرد
آه از آن گلدسته بازار علم ۷
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۷
۴۶۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۱ - شخصی که به ریشیش چو نظر میدوزم
گوهر بعدی:شمارهٔ ۷۳ - در تقاضا گوید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
