شمارهٔ ۹۷ - در شکایت فرماید

ای بر سبیل حاجت صد محتشم گدایت
وی درکمال حشمت ارباب حاجت از تو ۱

در کوچهٔ ظرافت عمری دواندام از جهل
کردم در آخر اما کسب ظرافت از تو ۲

از مهر من بناحق کردی تمسکی راست
زانسان که اهل حجت کردند حیرت از تو ۳

وین دم به رسم تحصیل دارد کسی که برده
در عرصهٔ سیاست گوی صلابت از تو ۴

ما را نه زر که سازیم او را تسلی از خود
نه شافعی که خواهد یک لحظه مهلت از تو ۵

کو داوری که اکنون گیرد درین میانه
وجه تمسک از من جرم خیانت از تو ۶

اما چه هیچ کس نیست کز وی برآید این کار
عجز و تنزل از ما لطف و مروت از تو ۷