شماره ۴۹ - قبلهٔ ابدال قلهٔ سبلان دان

قبلهٔ ابدال قلهٔ سبلان دان
کو ز شرف کعبه‌وار قطب کمال است ۱

کعبه بود سبزپوش او ز چه پوشد
جامهٔ احرامیان که کعبهٔ حال است ۲

در خبری خوانده‌ام فضیلت آن را
خاست مرا آرزوش قرب سه سال است ۳

رفتم تا بر سرش نثار کنم جان
کوست عروسی که امهات جبال است ۴

چادر بر سر کشید تا بن دامن
یعنی بکرم من این چه لاف محال است ۵

مقعد چندین هزار ساله عجوزی
بکر کجا ماند این چه نادره حال است ۶

موسی و خضر آمده به صومعهٔ او
صومعه دارد مگر فقیر مثال است ۷

هست همانا بزرگ بینی آن زال
چادر از آن عیب پوش بینی زال است ۸

گفتم چادر ز روی باز نگیری
بکر نه‌ای شرم داشتن چه خصال است ۹

از پس بکران غیب چادر غیرت
بفکن خاقانیا که بر تو حلال است ۱۰