هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر (خاقانی) از روزگار شکایت میکند که مانند مرغی است که برای نازک شدن (ضعیف شدن) مدام او را میدواند و این دویدن در واقع نوعی کشتن تدریجی است. این متن بیانگر رنج و سختیهایی است که شاعر در زندگی متحمل شده است.
رده سنی:
15+
این متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار است. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و لحن غمگین متن ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب باشد.
شماره ۵۵ - مرغکی را وقت کشتن میدوانید ابلهی
مرغکی را وقت کشتن میدوانید ابلهی
گفت مقصود از دوانیدنش نازک گشتن است ۱
ما همان مرغیم خاقانی که ما را روزگار
میدواند وین دویدن را فذلک کشتن است ۲
گفت مقصود از دوانیدنش نازک گشتن است ۱
ما همان مرغیم خاقانی که ما را روزگار
میدواند وین دویدن را فذلک کشتن است ۲
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۲
۴۸۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۴ - زیان تو در سود دانستن است
گوهر بعدی:شمارهٔ ۵۶ - در مدح جمال الدین موصلی وزیر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
