هوش مصنوعی:
شاعر به خدایی که جهان را آفریده سوگند میخورد و بیان میکند که در عشق، جز تباهی خود هیچ سودی ندیده است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای سنین پایین دشوار بوده و ممکن است نیاز به تجربه و بلوغ فکری بیشتری داشته باشد.
شماره ۲۱۸ - به خدائی که کرد گردون را
به خدائی که کرد گردون را
کلبهٔ قدرت الهی خویش ۱
که ندیدم ز کارداری عشق
هیچ سودی مگر تباهی خویش ۲
کلبهٔ قدرت الهی خویش ۱
که ندیدم ز کارداری عشق
هیچ سودی مگر تباهی خویش ۲
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۲
۴۵۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۷ - خاقانیا به سائل اگر یک درم دهی
گوهر بعدی:شماره ۲۱۹ - چشم بر کار دوست دار چنان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
