شمارهٔ ۲۲۸ - این قطعه را ارتجالا ساخته و به دار الخلافهٔ بغداد فرستاده است

چو آسمان ورق عهد مقتفی بنوشت
برآمد آیت مستنجد از صحیفهٔ حال ۱

چو صبح صادق دین را نهفت ظل ابد
برآمد از پس صبح آفتاب عرش ظلال ۲

چه آفتاب که سهمش چو آفتاب از ابر
روان کند خوی تب لرزه از مسام جبال ۳

چو در چهار در ملک شد به چهار جهت
مثال نور فرستاد آفتاب مثال ۴

که آفتاب چو کرد از هوا صحیفهٔ سیم
مثال نور نویسد بر او قلم تمثال ۵

ببین مثال خلافت به دست نور الدین
که بهر دست سلاطین کنند حرز کمال ۶

فلک چو عود صلیبش بر اختران بندد
که صرع‌دار بوند اختران به گاه زوال ۷

خجسته نائب صدر الخلافه عون الدین
که از شمایلش آبستن است باد شمال ۸

چو پیک خواجه به دار الخلافه باز رسد
سلام بنده رساند به آستان جلال ۹

دریغ ننگ مجال است و بر نمی‌تابد
که راندمی به ثنای خلیفه سحر حلال ۱۰