هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از نادیده گرفته شدن و عدم درک شدن توسط دیگران شکایت میکند و بیان میکند که تنها خداوند او را آنگونه که هست میشناسد. او از دنیایی که در آن خیری نمیبیند، ابراز ناامیدی میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایین ممکن است دشوار باشد. همچنین، لحن غمگین و ناامیدانهی آن ممکن است برای کودکان و نوجوانان جوان مناسب نباشد.
شماره ۲۶۳ - آنچه افتاد چند بار مرا
آنچه افتاد چند بار مرا
پند نگرفتم ای فلان که منم ۱
آنچه هستم چرا نمیگویم
گفتم ای خام قلتبان که منم ۲
شدهام سیر زین جهان زیراک
نیست خیری در این جهان که منم ۳
که مرا هیچکس نمیداند
داند ایزد مرا چنان که منم ۴
پند نگرفتم ای فلان که منم ۱
آنچه هستم چرا نمیگویم
گفتم ای خام قلتبان که منم ۲
شدهام سیر زین جهان زیراک
نیست خیری در این جهان که منم ۳
که مرا هیچکس نمیداند
داند ایزد مرا چنان که منم ۴
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۴
۴۴۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶۲ - هست او سیاه چرده و من هم سپید سر
گوهر بعدی:شماره ۲۶۴ - به خدائی که در خدائی او
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
