هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از گذراندن زمانی در اصفهان میگوید و بیان میکند که ورود و خروج از آن شهر برایش یکسان بوده است. او اشاره میکند که به دنبال مقام صدر بود و اکنون که صدر غایب است، فرقی بین اصفهان و کرمان نیست. همچنین، شاعر از اهمیت آفتاب در دیدن چشم آسمان سخن میگوید و تأکید میکند که بدون آفتاب، چشم چیزی در آسمان نمیبیند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است.
شماره ۲۷۷ - بر اصفهان گذشتن من بود یک زمان
بر اصفهان گذشتن من بود یک زمان
در وی شدن همان و برون آمدن همان ۱
از بهر صدر خواستمی اصفهان کنون
چون صدر غایب است چه کرمان چه اصفهان ۲
چشم آسمان به واسطهٔ آفتاب دید
بیآفتاب چشم چه بیند در آسمان ۳
در وی شدن همان و برون آمدن همان ۱
از بهر صدر خواستمی اصفهان کنون
چون صدر غایب است چه کرمان چه اصفهان ۲
چشم آسمان به واسطهٔ آفتاب دید
بیآفتاب چشم چه بیند در آسمان ۳
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۳
۴۷۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۲۷۶ - در موعظه
گوهر بعدی:شمارهٔ ۲۷۸ - در مدح عز الدین ابو عمران
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
