شمارهٔ ۷۵ - در حبس مجدالدین ابوالحسن عمرانی

بوالحسن ای کسی که در احسان
وعده از رغبت تو مایوسست ۱

دل و دستت که شاد باد و قوی
بحر معقول کان محسوسست ۲

نکبتت عام نکبتی است کزو
شرع منکوب و ملک منکوسست ۳

داغ آسیب دور تو دارد
هر اساس ستم که مدروسست ۴

دوش آز از نیاز می‌پرسید
که کنون دور دهر معکوسست ۵

گفت نی گفتش آخر از چه سبب
طالع مکرمات منحوسست ۶

مکرمت بانگ برگرفت از حبس
که کریم زمانه محبوسست ۷