شمارهٔ ۷۶ - لطیفه

ای سروری که کوکبهٔ کبریات را
کمتر جنیبت ابلق ایام سرکشست ۱

رای تو در نظام ممالک براستی
تیری که جیب گنبد گردونش ترکشست ۲

اکنون که از گشاد فلک بر مسام ابر
پیکان باد را گذر تیر آرشست ۳

وز برف ریزه گوشهٔ هر ابر پاره‌ای
تیغست گوییا که به گوهر منقشست ۴

برحسب حال مطلع شعری گزیده‌ام
واورده‌ام به صورت تضمین و بس خوشست ۵

گویم کسی که چهرهٔ روزی چنین بدید
خاصه چنین که طرهٔ شبها مشوشست ۶

بر خاطرش هر آینه این شعر بگذرد
کامروز وقت باده و خرگاه و آتشست ۷

چندان بقات باد ز تاثیر نه سپهر
کاندر زمانه طبع چهار و جهت ششست ۸