شمارهٔ ۱۳۹ - از کسی یخ خواهد

ای خداوندی که هر کز خدمتت گردن کشید
از ره جنبش فلک در گردنش افکند فخ ۱

هم نکو خواهانت را دایم به روی تو نشاط
هم بداندیشانت را دایم به ... من زنخ ۲

ساحت آفاق را اکنون که فراش سپهر
از حزیران صدره گسترد و تموز و آب یخ ۳

بر سپهر اول از تاثیر نور آفتاب
حدت خوی از عذار مه فرو شوید وسخ ۴

میوها سر درکشند از شدت گرما به شاخ
ماهیان بیرون فتند از جوشش دریا به شخ ۵

وحش را گردد زبان در کام چون پشت کشف
طیر را گردد نفس در حلق چون پای ملخ ۶

در چنین گرما ز بختم هیچ سردی نی که نیست
جز یکی کان نسبتی دارد به من یعنی که یخ ۷