خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن به توصیف قدرت و حکمت خداوند در آفرینش زمان، ماه و سال و تقسیمبندی آنها میپردازد. همچنین به موضوعاتی مانند آفرینش جهان، تقسیمبندی موجودات، و مفاهیمی مانند بخشش و بخیل اشاره دارد. در پایان، نامگذاری روز فطرت به عنوان «نخشب» ذکر شده است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آنها نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن فارسی دارد. همچنین، برخی اصطلاحات و اشارات موجود در متن ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم باشد.
شمارهٔ ۱۴۵ - در هجا
آن خداوندی که سال و ماه را
تکیه بر اجزای روز و شب نهاد ۱
مر موالید جهان را سیزده
اصل و فرع و منشاء و مطلب نهاد ۲
چار سفلی را از آن ام نام کرد
نام آن نه علویان را آب نهاد ۳
هرچه از عالم بخیلی جمع کرد
یک مکانشان مطعم و مشرب نهاد ۴
آن بخیل آباد ممسک خانه را
روز فطرت نام او نخشب نهاد ۵
تکیه بر اجزای روز و شب نهاد ۱
مر موالید جهان را سیزده
اصل و فرع و منشاء و مطلب نهاد ۲
چار سفلی را از آن ام نام کرد
نام آن نه علویان را آب نهاد ۳
هرچه از عالم بخیلی جمع کرد
یک مکانشان مطعم و مشرب نهاد ۴
آن بخیل آباد ممسک خانه را
روز فطرت نام او نخشب نهاد ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۴۴ - در مدح ملک نصرةالدین
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۴۶ - در ذم طمع
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
