خلاصه و ردهبندی سنی
18+
شاعر در این متن بیان میکند که عشق خود را به افراد پست و بیارزش نمیبخشد و با وجود نداشتن قدرت، از همت و اراده خود راضی است و شکرگزار است.
متن شامل واژگان و مفاهیمی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 18 سال نامناسب یا نامفهوم باشد، مانند اشاره به 'قحبهٔ رعنای جهان' و مفاهیم عرفانی پیچیده.
شمارهٔ ۱۹۲ - در علو همت خود گوید
من واین نفس که با قحبهٔ رعنای جهان
چون خسان عشق نبازم نه به سهو و نه بعمد ۱
قدرت دادن اگر نیست مرا باکی نیست
همت ناستدن هست و لله الحمد ۲
چون خسان عشق نبازم نه به سهو و نه بعمد ۱
قدرت دادن اگر نیست مرا باکی نیست
همت ناستدن هست و لله الحمد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۹۱ - در طلب کاغذ گوید
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۹۳ - قاضی حمیدالدین از انوری سوئال کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.