شمارهٔ ۲۶۵ - مطایبه ملکشاه پدر سلطان سنجر با مرد اعرابی

حکایت است به فضل استماع فرمایند
به شرط آنکه نگیرند از این سخن آزار ۱

به روزگار ملکشه عرابیی خج کول
مگر به بارگهش رفت از قضا گه بار ۲

سؤال کرد که امسال عزم حج دارم
مرا اگر بدهد پادشاه صد دینار ۳

چو حلقهٔ در کعبه بگیرم از سر صدق
برای دولت و عمرش دعا کنم بسیار ۴

چو پادشه بشنید این سخن به خازن گفت
که آنچه خواست عرابی برو دوچندان آر ۵

برفت خازن و آورد و پیش شه بنهاد
به لطف گفت شه او را که سید این بردار ۶

سپاس دار و بدان کین دویست دینارست
صدست زاد ترا و کرای و پای افزار ۷

صد دگر به خموشانه می‌دهم رشوت
نه بهر من ز برای خدای را زنهار ۸

که چون به کعبهٔ رسی هیچ یاد من نکنی
که از وکیل دربد تباه گردد کار ۹