شمارهٔ ۲۶۸ - از ممدوح التماس کفش به معما کرده است

ای مستفاد لطف تو اقبال آسمان
وی مستعار جود تو آثار روزگار ۱

انوار آن ز سایهٔ جود تو مستفاد
و آثار این ز عادت خوب تو مستعار ۲

دوش از حساب هندو جمل بندهٔ ترا
بیتی دو شعر گفته شد از روی اختصار ۳

مال چهار بنگر و جذرش بروفزای
پس ضرب کن تمامت این مال درچهار ۴

اینک دوحرف گفته شد اندر دو نیم‌بیت
چون رای تو متین و چو حزم تو استوار ۵

یک حرف دیگرست که بی‌آن تمام نیست
معنی آن دو خواه نهان خواه آشکار ۶

مجموع این حساب همین هر دو حرف راست
چون در سه ضرب شد شود این کار چون نگار ۷

این است التماسش و گر ناروا بود
از تو روا ندارد هم تو روا مدار ۸