خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این متن به قدرت بینظیر خداوند اشاره میکند و بیان میکند که از تلاشهای خود هیچ سودی جز تباهی ندیده است.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و مذهبی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربهٔ زندگی دارد.
شماره ۳۰۰ - به خدایی که کرد گردون را
به خدایی که کرد گردون را
کلبهٔ قدرت الهی خویش ۱
که ندیدم ز کارداری خویش
هیچ سودی مگر تباهی خویش ۲
کلبهٔ قدرت الهی خویش ۱
که ندیدم ز کارداری خویش
هیچ سودی مگر تباهی خویش ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۹ - دوش دور از تو ای مدبر عقل
گوهر بعدی:شمارهٔ ۳۰۱ - از نجیبالدین کاتب سیاهی خواهد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
