هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر عاشقانه و عرفانی بیان میکند که خداوند معشوق را به گونهای آفریده که تنها شایسته نگاه شاعر است و دیگران را از دیدن او منع کرده است. این شعر نشاندهنده عشق الهی و غیرت خداوند نسبت به بنده خاص خود است.
رده سنی:
16+
محتوا دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه عمیق است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه کافی نیاز دارد. همچنین استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم باشد.
شمارهٔ ۳۳۰ - الب ارغو یکی از ممدوحان حکیم را میل کشیدند در آن باب گفته است
شاها بدیدهای که دلم را خدای داد
در دیدهٔ تو معنی نیکو بدیدهام ۱
چون کردگار ذات شریفت بیافرید
گفت ای کسی که بر دو جهانت گزیدهام ۲
راضی بدان نیم که به غیری نگه کنی
زیرا که از برای خودت پروریدهام ۳
چشم جهانیان ز پی دیدن جهان
وان تو بهر دیدن خویش آفریدهام ۴
تکحیل آن ز هیچکس اندر جهان مدان
کان کحل غیرتست که من درکشیدهام ۵
در دیدهٔ تو معنی نیکو بدیدهام ۱
چون کردگار ذات شریفت بیافرید
گفت ای کسی که بر دو جهانت گزیدهام ۲
راضی بدان نیم که به غیری نگه کنی
زیرا که از برای خودت پروریدهام ۳
چشم جهانیان ز پی دیدن جهان
وان تو بهر دیدن خویش آفریدهام ۴
تکحیل آن ز هیچکس اندر جهان مدان
کان کحل غیرتست که من درکشیدهام ۵
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۵
۴۲۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۳۲۹ - ستایش ملکالشعرا ارشدالدین
گوهر بعدی:شمارهٔ ۳۳۱ - از بزرگی درخواست کاغذ سپید کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.