هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از خلق شعری زیبا و ارزشمند مانند دیبای زربفت سخن میگوید و به سوی صدر مجیری میشتابد. او اذعان میکند که اگر از شعر سپهر بود، به فضل موی معانی میشکافت. در پایان، از جود و بخشش سخن میگوید و اگر کسی از جودش بپرسد، پاسخ میدهد که چه یافته است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق ادبی و فلسفی است که درک آنها به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد.
شمارهٔ ۳۳۷ - در تقاضا
شعری بسان دیبهٔ زربفت بافتم
وانگه به سوی صدر مجیری شتافتم ۱
عیب من اینکه نیستم از شعری سپهر
ورنه به فضل موی معانی شکافتم ۲
گر پرسدم کسی که ز جودش چه یافتی
ای آفتاب جود بگویم چه یافتم؟ ۳
وانگه به سوی صدر مجیری شتافتم ۱
عیب من اینکه نیستم از شعری سپهر
ورنه به فضل موی معانی شکافتم ۲
گر پرسدم کسی که ز جودش چه یافتی
ای آفتاب جود بگویم چه یافتم؟ ۳
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۳
۴۳۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۳۳۶ - از دوستی سیم گرمابه خواهد
گوهر بعدی:شمارهٔ ۳۳۸ - در عذر غیبت از مجلس مخدوم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
