شمارهٔ ۳۳۸ - در عذر غیبت از مجلس مخدوم

من بدعهد را چه می‌گویی
هرچه گویی سزای آن هستم ۱

حاکم ار جرم من بود مردم
داور ار لطف تو بود جستم ۲

لطف باری بریده باد از من
تا به خدمت چرا نپیوستم ۳

می‌ندانم ز پای سر زین غم
تا برفت آن سعادت از دستم ۴

خواستم تا بیایم و گویم
کز حریفان دینه چون رستم ۵

به سر تو که ذات هشیاریست
که هنوز این زمان چنان مستم ۶

که گشادن نمی‌توانم چشم
وین قوافی به حیله بربستم ۷