شمارهٔ ۳۷۳ - از زبان پسران میرداد که یکی طوطی به یک ملقب به ناصرالدین و دیگر عضدالدین است گفته و آنها را ستایش کرده است

گیتی به سر سنان گشادیم
پس از سر تازیانه دادیم ۱

ملک همه خسروان گرفتیم
سد همه دشمنان گشادیم ۲

بنیاد جهان اگر کهن بود
از عدل جهان نو نهادیم ۳

قایم به وجود ماست گیتی
بس آتش و آب و خاک و بادیم ۴

شادند به عدل ما جهانی
ما لاجرم از زمانه شادیم ۵

تا ظن نبری که ما به شاهی
امروز به تازگی فتادیم ۶

کز مادر خویش روز اول
شایستهٔ تخت و تاج زادیم ۷

سنجر که جهان سراسر او داشت
از ماست و ما از آن نژادیم ۸

مسمار سه ملک برکشیدیم
جایی که دو دم بایستادیم ۹

گر عادل و راد بود سنجر
شکرست که عادلیم و رادیم ۱۰

بیداد و ستم نیاید از ما
کاخر پسران میردادیم ۱۱