هوش مصنوعی:
شاعر در این متن به انتقاد از برخی صفات ناپسند مانند خشم و شهوت میپردازد و آنها را به سگ و خر تشبیه میکند. او نفس خود را فراتر از این صفات میداند و ادعا میکند که با سخنوری بر آنها چیره شده است. همچنین، او برخی افراد (ترک و تازیک) را به دلیل رفتارهای حیوانگونهشان مورد سرزنش قرار میدهد و نفس خود را دارای همتی والا میداند که حاضر به خدمت به چنین افرادی نیست.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم انتقادی و استعارههای پیچیده است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار است. همچنین، برخی تشبیهات مانند مقایسه افراد به حیوانات ممکن است برای گروههای سنی پایین نامناسب باشد.
شمارهٔ ۳۹۰ - در علو همت و کمال نفس خود
سگ خشم و خر شهوت که زبونگیری نیست
تیز دندانتر از این هر دو در این خاک کهن ۱
نفس من کو ملک مملکت شخص منست
هر دو را سخرهٔ خود کرده به تادیب سخن ۲
ترک و تازیک شما جمله سگانند و خران
که به جز خوردن و کردن نشناسند ز بن ۳
تو چه گویی که کند نفس ملک همت من
گر تو گوییش بیا خدمت این طایفه کن ۴
تیز دندانتر از این هر دو در این خاک کهن ۱
نفس من کو ملک مملکت شخص منست
هر دو را سخرهٔ خود کرده به تادیب سخن ۲
ترک و تازیک شما جمله سگانند و خران
که به جز خوردن و کردن نشناسند ز بن ۳
تو چه گویی که کند نفس ملک همت من
گر تو گوییش بیا خدمت این طایفه کن ۴
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۴
۴۳۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۳۸۹ - نکتهٔ موزون
گوهر بعدی:شمارهٔ ۳۹۱ - پیراهن کتان سنبلی از فریدالدین کاتب خواهد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.